Aktualności

    Sprzedaż bezpośrednia w 2017 r.

    W dniu 05 grudnia 2016 r. została ogłoszona ustawa z dnia 16 listopada 2016 r.
    o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia sprzedaży żywności przez rolników (Dz. U. poz. 1961), która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. Tym samym zmienią się zasady prowadzenia tzw. sprzedaży bezpośredniej przez rolników.

    Przede wszystkim zmiana rozszerza zakres właściwości organów poprzez wskazanie, iż właściwość organów w zakresie higieny i kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, a także żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego, znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym, jest określona w przepisach
    w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004, 853/2004 i 854/2004.

    Ustawa wprowadza nowe pojęcie „rolniczego handlu detalicznego” definiując je, jako handel detaliczny w rozumieniu art. 3 ust. 7 rozporządzenia nr 178/2002 (obsługa i/lub przetwarzanie żywności i jej przechowywanie w punkcie sprzedaży lub w punkcie dostaw dla konsumenta finalnego; określenie to obejmuje terminale dystrybucyjne, działalność cateringową, stołówki zakładowe, catering instytucjonalny, restauracje i podobne działania związane
    z usługami żywnościowymi, sklepy, centra dystrybucji w supermarketach
    i hurtowniach), polegający na zbywaniu konsumentowi finalnemu, o którym mowa w art. 3 ust. 18 rozporządzenia nr 178/2002 (ostateczny konsument środka spożywczego, który nie wykorzystuje żywności w ramach działalności przedsiębiorstwa spożywczego), żywności pochodzącej w całości lub części
    z własnej uprawy, hodowli lub chowu podmiotu działającego na rynku spożywczym.

    Rolnicy, chcący sprzedawać produkty pochodzenia zwierzęcego lub roślinno-zwierzęcego, będą mieć obowiązek zgłoszenia się do Powiatowego Lekarza Weterynarii. Z kolei ci Rolnicy, którzy będą chcieli sprzedawać produkty tylko pochodzenia roślinnego – będą zobowiązani do zgłoszenia sprzedaży do Sanepidu.

    Produkcja i zbywanie żywności w ramach rolniczego handlu detalicznego mają być dokonywane w ilościach dostosowanych do potrzeb konsumentów oraz mają nie zagrażać bezpieczeństwu żywności i ochronie zdrowia publicznego. Warunkiem takiej działalności będzie prowadzenie dokumentacji umożliwiającej określenie ilości zbywanej żywności. Co do zasady rolniczy handel detaliczny nie może odbywać się z udziałem pośrednika.

    Ponadto od 01 stycznia 2017 r. przetwarzanie produktów roślinnych
    i zwierzęcych a następnie ich sprzedaż nie będzie mogła odbywać się przy zatrudnieniu osób na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze, z wyłączeniem uboju zwierząt rzeźnych i obróbki poubojowej tych zwierząt, w tym również rozbioru, podziału
    i klasyfikacji mięsa, przemiału zbóż, wytłoczenia oleju lub soku oraz sprzedaży podczas wystaw, festynów, targów przez rolnika prowadzącego działalność
    w ramach rolniczego handlu detalicznego.

    Sprzedaż będzie mogła się odbywać wyłącznie w miejscach w których produkty te zostały wytworzone, lub przeznaczonych do prowadzenia handlu.

    W dalszym ciągu jest utrzymany zostanie obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży. Nowością jest, że aby móc skorzystać z przepisów dotyczących sprzedaży bezpośredniej, ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu musi stanowić co najmniej 50% tego produktu, z wyłączeniem wody.

    Przy tym ustawodawca wskazał, że za produkt roślinny pochodzący z własnej uprawy uważa się również mąkę, kaszę, płatki, otręby, oleje i soki wytworzone
    z surowców pochodzących z własnej uprawy.

    Rolnicy prowadzący działalność według omawianych przepisów będą  zobowiązani prowadzić odrębnie za każdy rok podatkowy ewidencję sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych zawierającą co najmniej: numer kolejnego wpisu, datę uzyskania przychodu, kwotę przychodu, przychód narastająco od początku roku oraz ilość i rodzaj przetworzonych produktów. Dzienne przychody są będą ewidencjonowane w dniu sprzedaży.

    W ramach rolniczego handlu detalicznego dopuszczono sprzedaż na rzecz osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej lub na rzecz osób fizycznych na potrzeby prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej, do wysokości ilości żywności określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 44a ust. 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.
    o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Do dnia napisania niniejszego artykułu, nie został jeszcze przedstawiony projekt rozporządzenia, określającego tę wysokość.

    Zmieni się zasada opodatkowania sprzedaży żywności przez rolników. Zwolnieniu przedmiotowemu z rolniczego handlu detalicznego podlegają przychody do kwoty 20.000 zł rocznie, ze sprzedaży produktów nieprzekraczającej ilości, która może być zbywana w ramach rolniczego handlu detalicznego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.
    o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Istotne jest przy tym, że powyższe zwolnienie będzie mieć charakter pomocy de minimis, co jednocześnie będzie oddziaływać przy ubieganiu się przez rolnika o inną pomoc de minimis.

    Zgodnie z nowym art. 21 ust. 15a ustawy od podatku dochodowego od osób fizycznych, od dnia 01 stycznia 2017 r. uzyskany w roku podatkowym przychód powyżej limitów, podatnik może opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, tj. 2% stawką podatku zryczałtowanego.
    Powyższe przepisy należy ocenić jako jednoznacznie korzystne dla rolników, gdyż umożliwiają im, legalnie zwiększyć swoje dochody poza gospodarstwem rolnym, przy jednoczesnym zwolnieniu przedmiotowym.

    Z kolei Skarb Państwa uzyska realne dane o faktycznej sprzedaży, co pozwoli lepiej oszacować dochody dla budżetu Państwa przy jednoczesnym zmniejszeniu szarej strefy, jaką dotychczas był tego typu handel.

    Nowe przepisy są także korzystne dla konsumentów, gdyż dają możliwość większego wyboru zdrowej żywności i bezpośredniego nabywania jej w gospodarstwach rolnych, np. podczas majówek czy agroturystycznych wakacji.
     
    Autor: Wojciech Nowakowski
    Specjalista ds. prawnych w Kancelarii Prawo-Podatkowej Marek Rudy
    22 grudnia 2016

    Właściwość organów podatkowych w zakresie VAT

    Od 1 stycznia 2016 r. zmianie ulegają zasady określania właściwości  organów podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług.
    Do końca grudnia 2015 r. właściwość organów podatkowych w zakresie VAT określana była ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu. Jedynie w sytuacji w której miejsce wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu znajdowało się w zakresie dwóch lub więcej urzędów skarbowych, właściwy organ ustalany był w oparciu o położenie siedziby lub miejsce zamieszkania.
    Wraz ze zmianą art. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, właściwy organ podatkowy będzie ustalany ze względu na siedzibę, w przypadku osób prawnych i jednostek niemających osobowości prawnej oraz ze względu na miejsce zamieszkania, w przypadku osób fizycznych.
    Od 1 stycznia 2016 r. deklaracje, informacje podsumowujące a także ich korekty składane będą do urzędu właściwego po zmianie.
    Zmiana ta nie wymaga  składania aktualizacji danych zgłoszenia VAT-R.
    28 grudnia 2015

    Tydzień Przedsiębiorcy w ZUS

    Jednym z głównych zadań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest upowszechnianie wiedzy o ubezpieczeniach społecznych oraz poprawa jakości obsługi klientów. Pierwszy z nich realizowany jest m.in. poprzez cyklicznie organizowany Tydzień Przedsiębiorcy. W tych dniach eksperci będą przybliżać obecnym i przyszłym przedsiębiorcom zasady korzystania z usług oferowanych przez ZUS oraz tematykę praw i obowiązków wobec Zakładu.
    W tym roku Tydzień Przedsiębiorcy organizowany jest w dniach od 23 do 27 listopada. Tegoroczne hasło „ZUS dla biznesu” nawiązuje do udogodnień oraz programów jakie w ostatnim czasie zaoferowano przedsiębiorcom.  Należy tu wspomnieć chociażby o programie Interaktywny Płatnik Plus, dofinansowaniu projektów w ramach prewencji wypadkowej, elektronicznych zwolnieniach lekarskich (od stycznia 2016 r.) oraz usługach doradców ds. ulg i umorzeń.
    W ramach Tygodnia Przedsiębiorcy organizowane będą:
    • konsultacje merytoryczne;
    • szkolenia dla przedsiębiorców;
    • udzielanie pomocy i wyjaśnień dla przedsiębiorców w zakresie form wsparcia w sytuacji trudności w regulacji należności;
    • udzielane informacji z zakresu wdrażaniu programu Interaktywny Płatnik Plus;
    • promowanie rejestracji przedsiębiorców na Platformie Usług Elektronicznych (PUE).
    Więcej informacji można uzyskać na stronie internetowej ZUS pod adresem www.zus.pl/tydzienprzedsiebiorcy
    22 listopada 2015

    Informacja ZUS ZSWA do 31 marca 2015 r.

    Obowiązek przekazywania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych informacji ZUS ZSWA maja płatnicy składek którzy zatrudniają pracowników w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Prace te zostały określone w art. 3 ustawy o emeryturach pomostowych. Informacja powinna zostać złożona do 31 marca roku za rok poprzedni.

    W niektórych sytuacjach, informację tą należy złożyć w innym terminie. Dotyczy to przypadków gdy:
    - pracownik wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury pomostowej, informacja powinna zostać złożona w terminie 7 dni, licząc od dnia złożenia wniosku przez pracownika,
    - nastąpiła upadłość lub likwidacja płatnika składek – najpóźniej do dnia wyrejestrowania płatnika składek.

    Należy pamiętać, że w przypadku płatników składających dokumenty ubezpieczeniowe w formie elektronicznej, również informacja ZUS ZSWA powinna zostać złożona w takiej formie, natomiast w przypadku gdy pozostałe dokumenty ubezpieczeniowe składane były w formie papierowej, należy zastosować tą formę w odniesieniu do składanej informacji.
    Podstawa prawna: Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. 2008 nr 237 poz. 1656)
    27 marca 2015

    Diety w krajowych podróżach służbowych

    Zasady ustalania diet dla pracowników z tytułu podróży służbowych reguluje Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r.
    w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu
    w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.  Z tytułu podróży służbowej, odbywanej w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują diety oraz zwrot kosztów przejazdu, dojazdów środkami komunikacji miejscowej, noclegów, innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Dieta w przypadku gdy podróż służbowa trwa krócej niż dobę:
    • jeżeli trwa krócej niż 8 godzin dieta nie przysługuje;
    • jeżeli trwa od 8 do 12 godzin  przysługuje 50 % diety (15 zł);
    • jeżeli trwa dłużej niż 12 godzin, dieta przysługuje w pełnej wysokości (30 zł).
    Dieta w przypadku gdy podróż służbowa trwa dłużej niż dobę:
    • dieta przysługuje w pełnej wysokości za każdą dobę (30 zł) oraz,
    • w wysokości 50 % za każdą rozpoczętą dobę, poniżej 8 godzin (15 zł),
    • w pełnej wysokości za każdą rozpoczętą dobę, powyżej 8 godzin (30 zł).
     
    Dieta nie przysługuje pracownikowi za czas delegowania  do miejscowości pobytu stałego lub czasowego pracownika oraz w przypadkach, o których mowa w § 10 cytowanego rozporządzenia, a także w przypadku gdy pracownikowi zapewniono całodzienne wyżywienie.
    Ponadto kwotę diety należy zmniejszyć o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przy czym należy przyjąć, że śniadanie stanowi 25% diety, obiad 50% diety natomiast kolacja 25% diety. Zmniejszenie wysokości diety o koszt wyżywienia należy również zastosować w przypadku usługi hotelarskiej,
    w ramach której przewidziane jest wyżywienie.
     
    Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej
    z tytułu podróży służbowej (Dz.U. 2013 poz. 167).
    26 marca 2015

    Kontrola podatkowa – nie zawsze zapowiedziana

    Pracownicy Urzędu Skarbowego zobligowani są do zawiadomienia podatnika
    o planowanej kontroli. Obowiązek ten wynika z art. 282b Ordynacji podatkowej
    i realizowany jest poprzez doręczenie formularza ZAW-K. Kontrola może zostać przeprowadzona nie wcześniej niż po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia i nie później niż przed upływem 30 dni od doręczenia. Kontrola może być przeprowadzona przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia jedynie w przypadku wyrażenia zgody przez podatnika.
    W przypadku gdy kontrola nie zostanie wszczęta w okresie do 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, kontrola może zostać wszczęta jedynie po ponownym zawiadomieniu.
    Nie zawsze jednak kontrola podatkowa musi być zapowiadana. Przewiduje to art. 282c Ordynacji podatkowej. Zawiadomienie nie jest wymagane jeżeli kontrola dotyczy:
    • zasadności zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,
    • ma być wszczęta na żądanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,
    • dotyczy opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia
      w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych,
    • dotyczy niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej,
    • ma być podjęta w oparciu o informacje uzyskane na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,
    • zostaje wszczęta w trybie, o którym mowa w art. 284a § 1 Ordynacji podatkowej,
    • ma charakter doraźny dotyczący ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, użytkowania kasy rejestrującej lub sporządzania spisu z natury,
    • dotyczy podatku od wydobycia niektórych kopalin.
    Kontrola podatkowa nie musi być zapowiedziana również w przypadku gdy organ podatkowy posiada informacje wskazujące na fakt, że kontrolowany:
    • został prawomocnie skazany w Rzeczypospolitej Polskiej za popełnienie przestępstwa skarbowego, przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestępstwa z ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm.15) lub wykroczenia polegającego na utrudnianiu kontroli;
      w przypadku osoby prawnej ten warunek odnosi się do każdego członka zarządu lub osoby zarządzającej, a w przypadku spółek niemających osobowości prawnej – do każdego wspólnika,
    • jest zobowiązanym w postępowaniu egzekucyjnym w administracji,
    • nie ma miejsca zamieszkania lub adresu siedziby albo doręczanie pism na podane adresy było bezskuteczne lub utrudnione.
    Po wszczęciu kontroli, kontrolowany podatnik musi być poinformowany
    o przyczynie która umożliwiała nie zapowiedzenie kontroli podatkowej.

    Podstawa prawna: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012 poz. 749)

    25 marca 2015

    Skonsolidowane sprawozdanie finansowe

    Konsolidacją jest łączenie sprawozdań finansowych jednostek, które tworzą grupę kapitałową. Konsolidacji takiej dokonuje się poprzez sumowanie odpowiednich pozycji sprawozdań finansowych jednostki dominującej oraz jednostek od niej zależnych. Podczas łączenia sprawozdań, należy uwzględnić niezbędne korekty oraz wyłączenia.

    Ustawa o rachunkowości nakazuje w art. 55 ust. 1 sporządzenie skonsolidowanego sprawozdania finansowego przez jednostkę dominującą, mającą siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Grupa kapitałowa została określona przez ustawodawcę w ustawie o rachunkowości jako jednostkę dominującą wraz z jednostkami zależnymi, natomiast jednostkę dominującą jako jednostkę będącą spółką handlową lub przedsiębiorstwem państwowym, sprawującą kontrolę nad inną jednostką. Ustawa o rachunkowości definiuje również jednostkę zależną, jako jednostkę będącą spółką handlową lub podmiotem utworzonym i działającym zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego, kontrolowaną przez jednostkę dominującą.

    szczegółowe zasady sporządzania przez jednostki inne niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji skonsolidowanych sprawozdań finansowych grup kapitałowych, w tym zakres informacji wykazywanych w tych sprawozdaniach określa Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 września 2009 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania przez jednostki inne niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji skonsolidowanych sprawozdań finansowych grup kapitałowych.
     
    Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 września 2009 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania przez jednostki inne niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji skonsolidowanych sprawozdań finansowych grup kapitałowych (Dz.U. 2009 nr 169 poz. 1327), Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. 2013 poz. 330)
    19 marca 2015

    Koszty uzyskania przychodów za 2014 rok.

    Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej reguluje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Dla osób które uzyskują przychody tylko z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, wynoszą one 111,25 zł miesięcznie, nie więcej niż 1335 zł w roku podatkowym. Koszty uzyskania przychodu są wyższe w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę i wynoszą one 139,06 zł miesięcznie, nie więcej niż 1668,72 zł w roku podatkowym.

    W przypadku podatników uzyskujących przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, koszty uzyskania przychodu nie mogą łącznie przekroczyć kwoty 2002,05 zł w roku podatkowym, lub kwoty 2502,56 zł jeżeli dodatkowo, miejsce pracy podatnika znajduje się poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

    Podstawa prawna: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.).

    10 marca 2015

    Indywidualne interpretacje prawa podatkowego

    Samodzielna interpretacja prawa podatkowego nie zawsze jest łatwa i jest obarczona ryzykiem popełnienia błędu. To z kolei może niekorzystnie wpłynąć na nasze relacje z organami podatkowymi. Dzięki indywidualnej interpretacji możemy poznać oficjalne stanowisko fiskusa w konkretnej sprawie która nas dotyczy.

    Wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego (ORD-IN) może złożyć każdy zainteresowany, zarówno podatnik jak i płatnik, spadkobierca czy osoba odpowiadająca za cudze długi podatkowe a nawet osoba planująca otworzenie firmy. Ważne jest, aby wniosek dotyczył wyłącznie własnej sprawy. Wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego nie może złożyć osoba małoletnia. W takiej sytuacji może ona być reprezentowana przez opiekuna prawnego. Oprócz osób małoletnich, wniosku we własnym imieniu nie może złożyć również adwokat, radca prawny i doradca podatkowy w odniesieniu do teoretycznego stanu faktycznego.

    Wniosek o indywidualną interpretację prawa podatkowego może dotyczyć zarówno stanu faktycznego (sytuacji zaistniałej przed złożeniem wniosku) jak również zdarzenia przyszłego.
    9 marca 2015

    Prywatne wykorzystanie służbowego samochodu

    Do końca grudnia 2014 roku sporym problemem dla pracodawców mogło być ustalanie wysokości nieodpłatnego świadczenia polegającego na udostępnianiu pracownikom służbowego samochodu na cele prywatne. W praktyce, podatnicy wyceniali wartość takiego świadczenia różnymi metodami, nie zawsze akceptowanymi przez organy podatkowe.

    Od 1 stycznia 2015 roku, problem ten został w znacznej części rozwiązany. Wartość nieodpłatnego świadczenia z tytułu prywatnego wykorzystywania służbowego samochodu określa się ryczałtowo. Dla samochodów o pojemności silnika do 1600 cm3, kwota miesięcznego ryczałtu wynosi 250 zł, natomiast dla pojazdów z silnikiem o większej pojemności, wynosi ona 400 zł. Nie ma przy tym znaczenia liczba przejechanych przez pracownika kilometrów, podczas prywatnego użytkowania samochodów. W przypadku gdy pracownik nie korzystał ze służbowego samochodu w celach prywatnych przez pełen miesiąc, kwota ryczałtu jest wyliczana proporcjonalnie.

    Może się również zdarzyć, że samochód służbowy będzie udostępniany pracownikowi na cele prywatne za częściową odpłatnością. Wtedy wysokość nieodpłatnego świadczenia będzie stanowiła różnicę między kwotą wyliczonego ryczałtu i kwotą odpłatności za korzystanie ze służbowego samochodu.
    Nowe regulacje nie rozwiązały jednak problemu w całości. Ryczałt dotyczy bowiem jedynie użytkowania służbowego samochodu w celach prywatnych i nie obejmuje swoim zakresem wartości zużytego, firmowego  paliwa. Przychód pracownika z tego tytułu mógłby być określany na przykład na podstawie ceny zakupu tego paliwa przez pracodawcę.
     
    Podstawa prawna: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350)
    5 marca 2015